365 Days : 8,760 hr.

พระองค์ใหญ่ ที่วัดศรีชุม อุทธยานประวัติศาสตร์สุโขทัย

แสงสวยมาก

สิ่งที่เห็น

ออก Field Trip เก้าวัน

สนุกมาก สนุกมากๆ

จะทยอยๆลงไปเรื่อยๆ

(ย่อรูปใน wordpress ไม่เข้า  Scale อย่างแรง)

วันนี้ตลกดี 555
การตรวจแบบตอนบ่ายวันนี้ ฮามาก
นิ่งคราวนี้เป็นได้เปรียบกว่าเยอะ
ได้เห็นอะไรหลายๆอย่าง
คนเราก็เป็นไปได้เนอะ

นั่งเหน็บแนมเราอยู่นั่นแหละ (เป็นผู้ใหญ่ป่ะเนี่ย)
ส่วนเราก็นั่ง สเกตรูปสบายใจเฉิบ
แต่ก็ฟังเค้าคอมเม้นนะ พยายามกรองสิ่งที่เค้าต้องการ
วันนี้เราไม่ได้พูดอะไรเลย
ขนาดเต๋าพยามยามอธิบายงานให้เค้าได้รับรู้
ในด้านนั้น ด้านนี้ รับรู้สิ่งที่เราคิด ว่าทำไมรูปแบบจึงออกมาแบบนี้
เค้าก็นะ ….อะไรก็ไม่รู้ ไม่เคยฟังอะไรเลย ยยย
คนอะไรเนี่ย

สรุป วันนั้นรู้สึกแย่ที่ โง่ เล่นไปตามเกมส์ของคนนั้น
ใจเย็นๆ มีสตินะ
มองคนแบบนี้ให้ออก
นิ่งไว้ อย่าไปสนใจ

เหตุการณ์เรื่องนี้ก็ได้รู้อะไรหลายอย่างแหละ
คนรอบข้างตัวเองด้วย และรู้ตัวเองด้วย
ได้คุยกับแม่แล้วสบายใจขึ้นมากๆ
แม่ให้กำลังใจลูกเสมอ
ตอนแรกไม่กล้าเล่าให้แม่ฟัง
แต่มันอึดอัดสุดจะทน ทุกเรื่อง
แม่บอกว่า แค่นี้ทนไม่ได้
ต่อไปออกไปเจอลูกค้าจุกจิกกว่านี้อีก
…ก็จริงค่ะ
แม่บอกว่า จบไปเจอคนที่แย่กว่านี้อีกเยอะ …..

จริงๆนะ ตลอดระยะเวลาที่เติบโตมาตลอดชีวิต
ครอบครัวคือ สิ่งที่สำคัญที่สุด
ไม่ว่าเราจะ ผิด จะแย่ อ้วนขึ้น ดำขึ้น
นิสัยเสีย ใจร้อน ผิดเรื่องเดิมๆ
คนในครอบครัวยังไงก็ให้อภัย
แทบจะโอบกอดเราทุกครั้งเสมอ

ลูกรักครอบครัวของลูกมาก
ลูกจะเป็นคนดีค่ะ

Ps. ขอบพระคุณอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
ปุ้มสุดๆแล้ววันนั้น รู้สึกผิดมากกับอาจารย์ทุกคน
ก็ได้ไหว้ในตอนที่พูดจบไปแล้ว
แต่ก็ยังอยาก ขอโทษอีก
ปุ้มจะสม่ำเสมอกับงานที่ทำค่ะ
แต่งานที่ค้างคาอยู่ข้างหน้าปัจจุบันก็เข้า part design แล้ว
ปุ้มกำลังสนุกกับงานนี้ด้วย (เต็มที่ด้วยค่ะ)
แต่ก็จะรับผิดชอบ และแบ่งเวลาให้ดี
เหมือนที่ อาจารย์บอก คุณโตแล้ว…^^
 ขอบคุณมากค่ะ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
- ปุ้ม  -

เหนื่อยๆ
เหนื่อยใจหลายอย่าง รู้สึกสุขภาพจิตเสียมาก
เพราะเรื่องเมื่อวาน และเรื่องที่ไร้สาระของตัวเองด้วย
รู้สึกอยากพักสมองผ่อนคลาย
เบื่อ  เบื่อตัวเองที่ชอบคิดมาก
คิดกังวลนั่นนี่ ไร้สาระ

อยากออกไปพักๆ ให้หายเหนื่อย
อยากนอนหลับแบบไม่ต้องคิดว่า จะต้องตื่นกี่โมง
อยากเล่นอินเตอร์เนตแบบไม่มีจุดหมายเหมือนที่เคยทำ
อยากหาหนังมาดู เพื่อความบันเทิง
อยากนอนอ่านหนังสือทั้งคืน  จนลืมไปว่านี่มันเช้าแล้ว
อยากนั่งนิ่งๆ หายใจทิ้งๆขว้างๆ หน้าทีวี
อยากเป็นเศรษฐีของเวลา

เออหวะ มันไม่สนุกตรงไหนเนี่ย
เรียนสนุก ทุกอย่างสนุก
ดีไซด์ก็กำลังสนุก
แต่มันจะไม่สนุกเพราะ …………
หลายๆ อย่างที่เข้ามา
เรื่องบางเรื่องก็พยายามจะอธิบายให้เข้าใจ
แต่จะกลายเป็น เถียง
เรื่องบางเรื่องที่เค้าแสดงออกมา เหมือนเป็นบทละคร
เหนื่อยค่ะ สุขภาพจิตมันเสียจริงๆ
จะทนไปได้สักแค่ไหนกัน

พยายามจะไม่ตัดสินคนในแง่ร้าย
พยายามจะทำความเข้าใจในตัวตนของคนคนนั้นมากกว่า
แต่ทำไงได้ ก็มันอย่างเนี้ย ความจริงมันอย่างเนี้ย
จะให้ทำยังไง

มันเหนื่อยๆ อยากระบายยังไงไม่รู้
สับสนไปหมดแล้ว

คืนวันจันทร์นั่งคิดงานอย่างสนุกสนาน
วันอังคาร เสียใจ เจ็บใจ ทนได้แค่นั้น ระเบิดตูมตาม
วันพุธ อุปสงค์ของหนูมาก แต่อุปทานที่อาจารย์ให้มาคงน้อย
เพราะ ราคาคือความรู้ของหนูเองที่มีน้อยนิด

ตอนนี้นั่งปลง
ทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วย่อมได้ชั่ว
ปุ้มจะทำและพยายามต่อไป
ถ้ามันแย่ ก็จะทนทำต่อไป

วันนี้เข้ามาทำงานที่บูธ ตั้งแต่เช้า
ในบูธไม่มีคนเลย
แต่ระหว่างทางเจอพี่แม่บ้าน
ที่รับผิดชอบทำความสะอาด
ในส่วนอาคารของเรา
ก็ ..ยิ้ม.. และถามพี่เค้าว่า

 ” วันนี้ไม่พักหรอค่ะ “
 ” ไม่ค่ะ  พี่ทำงานทุกวัน “

เห็นพี่เค้าแล้วก็รู้สึกเห็นใจ
ที่ต้องมาดูแลในเรื่องความสะอาด
ซึ่งมีนักศึกษาอย่างเราที่เป็นตัวต้นเหตุแห่งความสกปรก

และตอนบ่ายเดินไปซื้อของที่ร้านพี่แอน
ระหว่างทางกลับก็เจอ พี่แม่บ้าน (แต่อาคารไหนไม่รู้)
พี่เค้ายิ้มแย้มให้เรา เราก็ยิ้มตอบกลับไป

บางทีมันก็เป็นเรื่องน่าแปลก
คนที่มีการศึกษาสูง มักจะหันหน้ากาก เข้าหากัน
เพราะคิดระแวงอีกฝ่ายว่า คิดอะไรไม่ดีกับเรารึเปล่า
แต่คนที่มีหน้าที่ธรรมดา ทำงานไปเรื่อยๆ

(คุณพี่แม่บ้านเค้าทำงานเรื่อยๆ จริงๆนะ
เค้ายิ้มตลอกเวลาด้วย ไม่เห็นเค้าบ่นสักคำ
ล้างห้องน้ำทุกวัน ห้องน้ำสะอาดทุกวัน)

รอยยิ้มของเค้าจะยิ้มง่ายๆ
ออกมาจากจิตใจ รู้สึกดีที่วันนี้ได้รับ
และเราเองก็ยิ้มตอบ

และก็กลับมามองย้อนกับตัวเองว่า
บางทีการที่เราแค่ ยิ้ม และ ไหว้ คนที่อาวุโสกว่า
เป็นวิธีที่ง่ายมากๆ ที่เราควรทำ
บางทีนิสัยไม่ดี อยากเดินคนเดียวยังไม่อยากคุยกะใคร
ก็เดินหนีซะงั้น 555 นิสัยแย่มาก

ต่อไปจะเริ่มใหม่ๆ ถึงแม้จะเป็นคนพูดไม่เก่ง
ก็ ยิ้ม ก่อนละกัน
ไหว้ ด้วย

คุยหรือไม่ ค่อยว่ากันอีกที เพราะพูดไม่เก่งจริงๆนะ
แต่ก็จะพยายาม

อืม…. แต่เบื่อโลกของการใส่หน้ากาก
และเอาตัวรอด
เวลากลับบ้านที่ต่างจังหวัด ไม่เห็นจะต้องคิดอะไรมากแบบนี้เลย

งานเยอะมากๆ

จบ