พออายุยี่สิบหกกัน
เพื่อนคนหนึ่งพูดอย่างจริงจังว่า จริงๆชีวิตมันโหดร้ายนะ
เดิมเราเองจะเป็นคนเลือกที่จะมองสิ่งต่างในด้านดีเสมอ
ถ้าเจอเรื่องแย่ในวันนี้ก็จะคิดว่า เอาหน่า ทนอีกหน่อยเดี๋ยวก็ดีเอง
อดทนไว้ อดทนไว้
บางครั้งก็ดิ้นรนในสิ่งที่ตัวเองอยากได้ …
บางครั้งก็เลือกที่จะไม่ดิ้นรนอะไรเลย
บอกกับตัวเอง พักบ้างๆ เหนื่อยเกินๆ
โดยส่วนตัว มักจะชอบที่จะสงสัยและเรียนรู้เรื่องราว
การตัดสินใจ การดำเนินชีวิตของผู้อื่น
เพื่อนบางคนเริ่มผ่อนบ้าน ผ่อนรถ
บางคนเริ่มจะกู้แบงค์ซื้อคอนโด
เพื่อนบางคนออกมาช่วยที่บ้านอย่างเต็มตัว
ในขณะเดียวกัน ก็บ่นๆว่าเบื่อ
เพื่อนบางคนบอกว่า โอ๊ยกูจน เงินหมดแล้ว
ทำไมทำงานหนักเงินเดือนน้อยจัง
กลับบ้านสามทุ่มสี่ทุ่ม (ยังไวนะนั่น)
กูเครียด กูก็เลยไปช๊อปปิ้ง ….
รู้รึเปล่า ทุกคนมีลักษณะของการใช้เงินไม่เหมือนกัน
สังเกตจากการบ่นของเพื่อน
ส่วนเราก็พอมีพอใช้ พยายามใช้ให้เหลือมากกว่าใช้ให้ขาด
ให้คุณพ่อคุณแม่สม่ำเสมอตัวเลขคงที่ มีรายจ่ายตามปกติที่ต้องรับผิดชอบ
เช่น ค่าโทรศัพท์ ค่าอินเตอร์เนต หมอฟัน
ค่าเดินทางไปทำงานอีก สองพันกว่า…
ฟุ่มเฟือยด้วยการกินมื้อเย็น ราคามื้อละประมาณ สองถึงสามร้อย
กับเพื่อนๆเดือนละสองสามครั้ง
มีบางศุกร์หรือบางเสาร์ที่เอาเงินไปลงขวด
รูทางเข้าก็เล็กนะ แต่ดูดเงินไวจัง …
ทั้งหมดนี้ … ค่าใช้จ่ายหลักๆ ยังไม่นับช๊อปปิ๊งกับหนังสือนะ ..
ทายสิ …. จะเหลือเท่าไหร่
อย่ารู้เลยดีกว่า …..
ทำงานมาสองปีแล้ว
พอเพื่อนเริ่มพูดว่า ชีวิตมันโหดร้าย
มานั่งคิดได้ว่า อาจจะจริง
มันไม่ได้สวยงามหรือสมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง
มีด้านดีและไม่ดี คู่ๆกันไป ไม่มีใครได้สองอย่างพร้อมกัน
ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเรียนรู้และยอบรับกับมันได้แค่ไหน
ช่วงที่ผ่านมาเหมือนกันมีบางเรื่องเข้ามาสะกิดใจ
และก็ไปนั่งคุยกับรุ่นพี่คนหนึ่งที่อายุสามสิบแล้ว
พี่เค้ามากกว่าเราห้าปีได้ แต่ตลอดระยะเวลาห้าปีของพี่เค้า
มันมีเรื่องที่ผ่านมาในชีวิตเยอะ
มองง่ายๆ มันมีกราฟขึ้นลงของมันตลอด
พี่ก็บอกกับเรามาคำหนึ่งว่า
วันนี้แกมานั่งเสียใจ
ทำไมแกไม่ลองคิดว่า แกจะทำอะไรเพื่อคนที่แกรักบ้าง
แกเคยถามชั้นว่า ทำไมพี่ต้องทำงานหนัก ทำไมพี่ไม่มีเวลาไปเที่ยวพักผ่อน
เพราะพี่ใช้ชีวิตเพื่อคนอื่นไง พี่มีคนที่พี่ต้องดูแล
แค่นั้นแหละ คำตอบที่สามารถตอบคำถามในเวลาที่จิตตกได้
ปุ้มเริ่มมองเห็นแล้วว่า เพื่อนปุ้มบางคน
ที่เริ่มผ่อนบ้าน ผ่อนรถ สร้างฐานะ ช่วยพ่อแม่ทำงาน
ในขณะที่อายุเพิ่งยี่สิบหกกัน แต่เริ่มทำเพื่อตัวเองและเพื่อคนอื่นด้วย
เป็นกำลังใจให้เพื่อนๆนะ
เราเองยังหาที่ที่จะ หยุด ไม่ได้เลย
(นึกถึงเพลง หยุด หยุด ชีวิต หยุดกับคนนี้)
แต่คิดว่าคงจะต้องลากเส้นบางๆปูทางไว้คร่าวๆ …
พอถึงเวลา เราคงจะต้องดึกปีกที่แข็งแกร่งของเราเองมาบินแล้วหละ
ชีวิตมันโหดร้าย แต่คงไม่ยากเกินไปนะ ที่เราจะผ่านมันไปได้
go on
go on
go on
