ห่างหายจากคุณไปนานเลยนะ
ปุ้มต้องบอกตามตรงว่า
บางทีก็แอบไปขีดเขียนข้อความลงสมุดจดบ้างเป็นครั้งคราว
เหตุผลที่สำคัญ คือ ปุ้มเองจะสามารถจดหรือเขียนเวลาไหนก็ได้
ข้อสอง ไม่อยากให้ลายมือที่มีต้องหายไป
ช่วงสอบหรือติว กส รู้สึกได้เลยว่ามือขาดการหัดเขียน
เราคงจะใช้เครื่องจักรกันมากเกินไป ดินสอไม้ ยางลบ กบเหลาดินสอ
อาจจะเป็นสิ่งที่หายากลงไปทุกที…

แต่ทุกครั้งที่เขียนหรือบันทึกบางเรื่องลงในสมุดจด
ก็ทำให้รู้สึกดี เพราะเรื่องบางเรื่องตัวอักษรที่ผ่านเครื่องพิมพ์
ก็ไม่สามารถเล่าถึงหรือกล่าวระบายได้ดีไปกว่าลายเส้นที่ผ่านประสาทสัมผัส
คงสรู้สึกดีไม่น้อย แต่เหตุผลที่ไม่ชอบเขียนลงสมุด
เพราะ คนที่บังเอิญมาเปิดอ่านหรือเห็นแล้วจงใจอ่านนี่สิ
ทำให้เสียความรู้สึกหรือขาความไว้วางใจกันเลยทีเดียว

ช่วงนี้ วันที่ 24 พฤศจิกายน อากาศเริ่มเย็นลงทีละนิดแล้ว
มีแต่คนแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับอากาศเป็นทิวแถวว่า อากาศดี
ไม่ปฎิเสธคะ ฤดูแห่งความขี้เกียจ และง่วงหนาวหาวนอน
แต่ในทางกลับกันเป็นฤดูที่ทำให้คนบางคนเหงาได้จับใจเช่นกัน
(เขียนเพราะเพื่อนข้างๆตัวบ่นว่า อยากมีเมีย ไม่อยากมีแฟนนะ
ย้ำว่า เพื่อนอยากมีเมีย …)
สำหรับปุ้มนะหรอ อากาศแบบนี้อยากจะไปท่องเที่ยวถ่ายรูปที่สุด
กลางคืนอยากจะปิดไฟที่บ้านให้มืดสนิทและนั่งมองดวงจันทร์ให้ทะลุถึงเนปจูนไปเลย
ปีใหม่ปีนี้คงกลับบ้านที่สุโขทัยอีกเช่นเคย ปุ้มดีใจนะ ที่ได้กลับบ้าน
เพราะรู้สึกตัวว่าเราอยู่กับความวุ่นวายมากเกินไปแล้ว
อยากพักให้ประสาทสัมผัสได้รับรู้ธรรมชาติและโลกด้านอื่นๆบ้าง ..

ปีใหม่กิจกรรมที่บ้านของปุ้มทำทุกปีคือ
คุณแม่จะจุดเทียนเวลาเที่ยงคืนของวันที่สามสิบเอ็ดธันวาคมรอบบ้าน เยอะมาก
จนไม่จำเป็นที่เราจะต้องใช้แสงสว่างจากขั้วประจุไฟฟ้าอีก
ที่สำคัญบ้านของปุ้มอยู่ไม่ห่างจากวัดประจำเมืองมาก
จะได้ยินเสียงของพระสวดมนตร์ตอนเวลาเที่ยงคืน
เพื่ออวยพรและต้อนรับวันปีใหม่ ….

แอบคิดในใจถึงแม้จะเป็นประเพณีธรรมดา …
แต่ก็.. ให้ความรู้สึกที่ดีนะ ..

โตมาจนปัจจุบันนี้ เรื่องบางเรื่องลูกต้องขอบพระคุณคุณแม่มาก
ที่เป็นตัวอย่างที่ดีและไม่ดีในบางเรื่อง
ให้เราได้มองเห็นและอธิบายให้เข้าใจ
(ต้องยอมรับนะว่ามนุษย์ทุกคนไม่สมบูรณ์และต่างก็เว้าแหว่ง)

แต่มองในทางกลับกัน
ปีใหม่สักปีนึง ปุ้มอาจจะอยากอยู่กรุงเทพบ้าง
คงจะให้ความรู้สึกอีกแบบหนึ่ง
สงสัยต้องชวนคุณแม่มาเที่ยวซะแล้ว.. ลองดูปีหน้านะ

ปีใหม่แล้ว เรื่องที่ตั้งใจอะไรไว้
ทำไปบ้างแล้วหรือยัง
มีอะไรที่ทำไม่ได้บ้าง

ที่สำคัญต้องวางแผนแล้วหละว่าจะทำอะไร
ปุ้มมีบางเรื่องที่คิดอยู่เหมือนกันว่าควรจะทำดีไหม ..
แต่คิดว่าจะทำนะ เพราะหลังปีใหม่เราจะได้ไม่ต้องไปคิดอะไรถึงมันอีก
เราจะค่อยๆตัดเรื่องในสมองออกไปทีละเรื่อง
ซึ่งก็ควรจะต้องทำให้ได้..

Takecare

in fact

รูปดูจะใหญ่โตไปจริงๆ

รู้ว่าไม่ง่ายนะ เราจึงเหลือที่ว่างไว้ให้    คิด

โดด (เดี่ยว)

ถอยมาหนึ่งก้าว

คิดไม่ออก …

ถอยมาหนึ่งก้าว

คิดไม่ออก ….

โดด (งาน) ท่องเที่ยวอีกหนึ่งวัน

ถึงแม้ว่า วันรับพระราชทานปริญญาบัตร
ผู้ใหญ่ทุกคนบอกว่า เป็นผู้ใหญ่แล้วนะ
แต่วันนี้กระทำตามจิตใจ
ใช้เคมีทางอารมณ์ที่สมองสั่งการอย่างอัตโนมัติ

อยากพัก

ทำงานวิชาชีพ สถาปนิก
สาขาวิชา รักอิสระ…(อย่างมีเหตุผลและอารมณ์เป็นบางเวลา..)

ดาวนับล้านที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า
จะมีไหมหนาที่ลอยอยู่เองเฉยๆ
ไม่ยอมโคจรหมุนไปไหนเลย
ไม่เคย ไม่เห็นเลยสักดวง

ดาวของฉันเธอว่าห่างไกลลิบๆ
แต่ดาวไหนๆมันก็อยู่ไกลกันทั้งนั้น
ดาวของเธอฉันว่าก็เหมือนกัน
กี่ปีแสงนั้นอย่านับเลย

เมื่อดาวโคจรมาเจอะกัน
ฤดูก็เปลี่ยนผัน การหมุนก็ผันแปร
เมื่อเธอกับฉันมาเจอะกันชีวิตก็เปลี่ยนผัน
เปลี่ยนไปจากเดิม เปลี่ยนจังหวะหมุนของหัวใจ(ให้ใกล้กัน)

(เกิดอาการ)เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ
แต่สองดาวก็ยังหมุนรอบตัวเอง
เธอดึงดูดฉัน ฉันดึงดูดเธอ
และสองดาวยังเปล่งแสงอันงดงามให้แก่กัน(ไปทั่วฟ้า)

ดาวนับแสนที่มีวงแหวนนับร้อย
ทั้งดาวเคราะห์น้อย ดาวฤกษ์ลอยคว้างๆ
ดาวทุกดวงนั้นย่อมจะแตกต่าง
มีเส้นทางหมุนของตัวเอง

_________________________

ระหว่างทางที่ก้าวไปทุกๆวัน

มีอุปสรรคต่างๆมากมาย

สอบ กส. สี่วันติด น้ำท่วมบ้านหนึ่งวัน

วันสอบวิชาออกแบบหลังจากที่นั่งยาวหกชั่วโมง

ระหว่างทางกลับบ้าน มือถือหาย!! 

อืม… ซวย ..

แต่ก็มีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้นนะ

วันไปสอบปุ้มได้เจอเพื่อนๆสี่วันติดกัน เหมือนเรามาเรียนที่มหาลัย

วันสอบวันที่สองไปกินเอ็มเค กับ กิ๊ก ออฟ ญ อัมส์ มาร์ท

วันสอบวันสุดท้าย ไปกินเอ็มเคกับเพื่อนๆหลายคนเลยสนุกดี

และหลังจากนั้น ก็ไดมือถือใหม่ที่ออกเงินเอง ราคา สามพันสองร้อยบาท

mo to lo ra em30

ไม่ต้องมาก

ขอเป็นคนธรรมดาที่มี ความสุข

I can’t stand to fly
I’m not that naive
I’m just out to find
The better part of me

I’m more than a bird…I’m more than a plane
I’m more than some pretty face beside a train
It’s not easy to be me.

I wish that I could cry
Fall upon my knees
Find a way to lie
About a home I’ll never see

It may sound absurd…but don’t be naive
Even heroes have the right to bleed
I may be disturbed…but won’t you concede
Even heroes have the right to dream
And it’s not easy to be me.

Up, up and away…away from me
Well it’s all right…You can all sleep sound tonight
I’m not crazy…or anything…

I can’t stand to fly
I’m not that naive
Men weren’t meant to ride
With clouds between their knees

I’m only a man in a silly red sheet
Digging for kryptonite on this one way street
Only a man in a funny red sheet
Looking for special things inside of me
inside of me …… inside of me …ya inside of me… inside..of me

I’m only a man in a funny red sheet
I’m only a man looking for a dream

I’m only a man in a funny red sheet

It’s not easy … wu.. hoo.. hoo..
It’s not easy to be.. me…

_______________________________

มันไม่ง่ายเลยจริงๆนะ

จะเป็นผู้ที่คอยรับไว้ไม่ให้ร่วงหล่น

รู้สึกว่า ….

จะเป็นผู้ที่คอยเติมเต็มให้เกิดความสมดุล

มันต่างกันที่ คอยรับ และ คอยให้

ให้…

Each Caulfield child has literary talent: D.B. writes screenplays in Hollywood;
Holden passed his English course while failing everything else; Allie wrote poetry;
and Phoebe is a diarist. Phoebe is particularly influential on Holden;
her name denotes and derives from the Greek Phobe
the Greek Titaness associated with the moon,
suggesting she is oracle and catalyst for the boy who sees himself as the catcher in the rye
at a cliff-side rye field where children play tag, whom he catches, and saves from themselves,
when they stray too near the edge.

This “catcher in the rye” is an analogy for Holden,
who admires in kids attributes he struggles to find in adults,
like innocence, kindness, spontaneity and generosity.
Falling off the cliff could be a progression into the adult world that surrounds him
and that he strongly criticizes. Later,
Phoebe and Holden exchange roles as the “catcher” and the “fallen”;
he gives her his hunting hat, the catcher’s symbol,
and becomes the fallen as Phoebe becomes the catcher.

ไม่แปลกใจเลยนะ

ทำไมคนส่วนใหญ่ถึงรักหัวหิน

ตอนนี้ก็ตกหลุมรักเเหมือนกัน

หกโมงเช้า ที่ชาดหาดชะอำ-หัวหิน

…………………………………

เดือนนี้ต้องจัดการชีวิตตัวเองหลายเรื่องนะ ..
รักษาตัวเองดีๆนะ เรารู้ว่าเธอเหนื่อย
เราก็จะรักษาจิตใจของตนเองเช่นกัน
ให้มั่นคงและเข้มแข็งอยู่เสมอ
การที่จะสามารถรับผิดชอบทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้ดี มันไม่ยากเลย

มีจักรเย็บผ้าอยู่ตรงหน้า หนังสือติว กส อยู่ข้างๆ
มีหนังที่ซื้อมาแล้วยังไม่ได้ดู
หนังสือที่ซื้อมายังไม่ได้อ่าน
jame joyce : The dead
อังตวน เดอ แซงแต๊กซูเป : เที่ยวบินกลางคืน
เพิ่งอ่าน the catcher in the rye จบ …

คำตอบอยู่ที่ไหนละจ้ะ …

หลังจากที่อยู่ที่นี่มาสามเดือนแล้ว

มีการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้น

ทำให้ต้องรู้อะไรหลายๆอย่างมากขึ้น

เดี๋ยวที่บ้านจะติดตั้องอินเตอร์เนตแล้ว อีกสี่วันจ้ะ

พรุ่งนี้ไปชะอำ อิอิ

เขาได้ยินเสียงเด็กคนหนึ่งกำลังร้องไห้แข่งกับสายฝนด้านนอก
ฝนตกเป็นไปตามความหนาแน่น
แต่น้ำที่กำลังไหลนองหน้าคือความหนาแน่นที่แทนความรู้สึก
เด็กๆร้องเรียกถามอยู่ตลอดว่า เมื่อไหร่หล่ะ เมื่อไหร่หล่ะ
ที่หนูจะได้ยินเสียง หนูจะได้กลิ่น จะมองเห็นสิ่งๆนั้นอีกครั้ง

จะเริ่มเข้าฤดูหนาวแล้วสินะ…

ไม่ได้เห็นแสงเดือนแสงดาวมานานเท่าไหร่แล้วน๊า…

เห็น – เข้าใจ – ทำ

โย้วๆ …..มีความสุขกับชีวิต